ഇന്ത്യയിലെ ഒരു നാടൻ ഭാഷയിൽ ഭഗവദ്ഗീതയ്ക്ക് ആദ്യമായൊരു ഭാഷ്യമുണ്ടായതാണ് സന്ത് ജ്ഞാനേശ്വറിന്റെ ജ്ഞാനേശ്വരി. ജ്ഞാനേശ്വരി ഒരു ആദ്ധ്യാത്മികഗ്രന്ഥം മാത്രമല്ല; സാഹിത്യകൃതികൂടിയാണ്- മറാഠിഭാഷയിലെ ഏറ്റവും പ്രാചീനവും അതേസമയം പ്രഗല്ഭവുമായ കൃതി. ആദ്ധ്യാത്മികതയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പരിഭാഷകൾ കവിയായ ജ്ഞാനദേവനോട് നീതി പുലർത്തുകയില്ല. ഒരു കവി എന്തു പറയുന്നുവെന്നതു മാത്രമല്ല കവി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളും ദ്വയാർത്ഥപ്രയോഗങ്ങളും മറ്റും തർജ്ജമയിലും ആസ്വാദ്യമാവണം. അപ്രകാരംതന്നെയാണ് ഈ കൃതിയുടെ പരിഭാഷ നിർവഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.